(8)

Düşlerin parlayıp söndüğü yerde

buluşmak seninle bir akşam üstü

umarsız şarkılar dudağımda bir yarım ezgi

sığınmak, gözlerine sığınmak bir akşam üstü

gözlerin bir çığlık, bir yaralı haykırış

gözlerin bu gece çok uzaktan geçen bir gemi

bir orman bir gece kar altındayken

çocuksu, uçarı koşmak seninle

elini avcumda bulup yitirmek, yitirmek

sığınmak, ellerine sığınmak bir gece vakti

ellerin bir martı, telaşlı ve ürkek

ellerin fırtınada çırpınan bir beyaz yelken

bir kenti böylece bırakıp gitmek

içinde bin kaygı, binbir soruyla

bitmemiş bir şarkı dudağında bir yarım ezgi

sığınmak, şarkılara sığınmak bir ömür boyu

Çağırıyorsun günaha sen şeytanmısın?

Üzerinden 2-3 ay gibi bir süreç geçmişti. bunca yaşanılana ragmen salona girdiğinde Hacı orada oturuyordu. şaşkın bakışlarıma aldırış etmeden bana en sevimli gülümsemesiyle bakıyordu. neden orda bulundugunu sorgulamayı bile düşünememiştim. Hissettiğim onca nefrete ragmen elimi dudaklarında gezdirdim ve onu ne kadar özlemiş oldugumu farkettim. Öpmeyi hiç düşünmedim, sadece varlıgını hissetmek istedim ama nefretim herseyin önüne geçti birden ayaga kalkıp odama gitmeye karar verdim. o benden önce odaya gitmişti bile ve karsımda aynı gülümsemeyle 'biz'li cümleler kurmaya baslamıstı. Aklımla kalbimi aynı çizgide tutmaya çalışırken 'Aaas' ünlemiyle yerimden sıçradım. Kapıya bakıp 5 dakika dedim ve gözlerimi yumdum. Sonra farkettim ki kendimi rüya olmadığına inandırmaya çalışmaktayım. Hızlıca yataktan kalktım ve diş agrım yüzünden uyuyamadığımı, sabah kargaların kahvaltı faslından bile önce uyanıp doktora gittiğimi, aynı anda 3 tane diş çıkarttıgımı ve bu yüzden şişen yanagım sebebiyle kendimi tanıyanmaz durumda oldugumu, uykusuzluk sebebiyle haplarında etkisiyle sızdığımı hatırladım. Bu durumda abuk sabuk rüyaların legal olabileceğini düşünüp hafızamı sıfırladım.

An itibariyle yaklasık 1 saat önce facebooka bakınma amaçlı girdim. birden arama kısmına hacının ismini yazdıgımı farkettim ve fotolarına bakmaya basladım, maksat daha çok nefret(!) etmemdi.Evet çok güzel nefret ettim hatta önümüzdeki 10 yıl boyunca kimseye karsı nefret duygumu hortlatabileceğimi sanmıyorum çünkü tüm duygumu hacıya bağışladım. Kanka ayağına takıldıgı kızla çıkmaya başlamışlar. Bildiğin sevgililer yanı yanak yanaga fotoları falan bile var. Kız güzel olmayabilir, elleride yumuş yumuş olabilir, kırmızı oje hiç yakısmayada bilir, ismide sinir bozucu olabilir ama rüyalardan bu kadar etkilenebilen bir bünye bu bana revamıdır?

yalnızım uçurum kıyısında, hayat ve ölüm arasındaa

Geçen gün fatinin ev arkadaslarını yemege cagırdık. Hani eve cıkarsın ve önceden verdiğin sözler vardır ya o hesap. yemek yendi gece oldu herkes evine doru yol aldı sonra mutfak toparlama kısmında kola bardaklarından biri yere düştü ve kırıldı bizse nazar dedik geçtik.
Şuan anladım ki o nazar falan değildi evde 5 kişi yasamaya alısmıs olan 6 kişilik eşyalardan biri benim yüzümden kendini feda etmişti.
Evet evde 5 kişi yaşamaktayız, 2 çift ve ben. sadece ben, tek ben, 2li koltuga yatar biçimde uzanmıs keyif yapıyor gibi gözüken fakat yanında birinin olmadıgını gizlemeye çalısan ben.
Son zamanlarda yalnızlık sedromuna girdim resmen bu yüzden. Sevgililerin ev arkadaslarından eve gelen telekomcu cocuga kadar ayarlanılıp ayrılıyorum, izdivaç programlarına cıkartılıyorum, arkadas ayarlama sitelerinin telefonlarını rehberimde buluyorum açıkcası her geyige bas kahraman olarak gösteriliyorum bu aralar.
Ama ben artık masada 6lı takımlardan sadece 5ini görmeye, film izlerken sadece televizyona odaklanmaya ve yan tarafında oturan siyam ikizlerini görmemeye, muah muah seslerini duymamaya, televizyona cıkan güzel hatunlardan rahatsızlık duymamaya aynı zamanda yakısıklı erkekler cıktıgındaysa vicdan yapmamaya, 'off benimkide öyle yapıyor, ezberletmişlermi onlara bu lafları' muhabbetlerinde başımı öne eyip tırs tırs muhabbetten uzaklasmaya, ev arkadasların sevgilileriyle yihaaa lı gülüp geyip yapmaya, 'ya senin neden sevgilin yok?' sorularına ' ben bişiye bağlanamıyorum be hacı' demeye ve 'hepsi benimmiş gibi davranıyorum benım durumum kebap' diyip için için 'ah be kader ahhh' modunda olmaya alıştım.

tüm hayatım akıp geçiyor, ayaklarımın altındaaa

I'm a big big girl

In a big big world

it's not a big big thing if u leave me

but I do do feel

that I do do will

miss u much

i can see the first leafs falling

it's all yellow and nice

it's so very cold outside

like the way

I'm feeling inside

miss u much

outside it's no raining

and tears are falling from my eyes

why did it have to happen

why did it all have to end

i have your arms around me

warm like fire

but when i open my eyes

your gone..

dinleyağmurudinletesellibultürküsünde

bir yağmur

çok uzaklardan

çağırıyor

gelirsen

severim diyor. .

Yamuk çatılı evin salonunda yeni aldığımız filmlerden birini izlemeye başladık. Eve geliş tarihimi takvim 15 gün olarak göstermekteydi ama ben hafızama 15 asırlık bir zaman dilimini kazımıştım.Filmin anlamsız dakikalarını izlerken telefonum çaldı. daha bi anlamsızlıga bürünerek açtım telefonu.

'As endişelenme ama ben sarhos oldum galiba. ama seni çok özlediğimi biliyorsun diğmi, burda attıgım her adımda aklımda oldugunu, bazen beni kızdırsanda seninle hiç kavga etmek istemediğimi, bu aralar sacma arayıslarda olmaman gerektiğini, seni çok ama çok özlediğimi, seninle konusurken sesimin aglamaklı oldugunu, seni sevdiğimi, şuan tuvalette konusmaya calıstıgımı,rahat konusabilecegım tek yerin suan için orası oldugunu, kontörlerimin öküz gibi gittiğini ama bunun umrumda olmadıgını biliyorsun digmi' dedi sarhosken daha güzel olan bi ses.

Biliyorum dedim ve sevgi sözcükleri ve onların türevleriyle telefonu kapatmak üzereydim ki iç sesim mutluluk bu dedi. Mutlu olamıyorum yakınmalarımı dinlemeden kafamda bir mutluluk seması olusturuverdi.

Sonra yatagıma döndüm basucuma itinayla astıgım resımlere gözüm çarptı 6 fotograf bir aile aptal damlalarla bogusurken mutlulugun, huzurun bu olabilecegini düşündüm. Onların her gece orda oldugunu bilip uykuya dalmak.

Siyah ama gri bir havada ayaga kalkınca kafamı tavana vurabılecegım hissi ve yagmurun hızlandıkca cıkardıgı sesin kalp atıs ritmime uyması..

Oysa ki özgürlüğü seçmek
başka vücudlar sevmek

bir şehri tam kalbinden

beyninden vurup gitmek

var

aklımda

Bakmış ne geçmiş geçmiş ne gelecek gelecekmiş. .

Asla gitmem dediğim bir okula paşa paşa gitmek zorunda kalmanın içimde yaratmış olduğu acı ve kırmızı kareli -kırmızı en nefret ettiğim renktir- bana 2 beden büyük gelen eteğimle birlikte liseye başladım. Herdaim adaptasyon sorunu yaşayan bir bünyem vardı ve arkadaş edinebilme özürlülüğüm. Bunların bana dezavantaj olacağının farkında olsamda okula gitip gelme sürecine başladım. Sanki benim bu özelliklerimin farkında olup bana karşı saldırıya geçmeyi kollayan okulumun en önemli özelliğide her dönem ders notlarına göre sınıfları yeniden düzenlemeleriydi. İyi dereceli bir sınıfta başladım, ama uyum saglamam baslamam kadar kolay olmadı. ne derslerden bir bok anlayabilmiştim ne de bir sınıf dolusu ergen insandan. Ve bunun üzerine aile durumlarıda aynı bokun içinde yuvarlanmaktaydı. Ve ben geceleri uyuyamazdım. Salondaki koltuğa oturup duvardaki saati incelerdim. Baktıkça zaman geçmezdi ve bundan büyük haz alırdım. Taki annemin uyanıp endişeli gözlerle bana bakmasına maruz kalana dek. Sonra yatagıma girip uykunun beni benden almasına izin veriridim.

Dün gece bavul hazırlama, nette takılmaca, 567890.kez izlediğim bir filmin tekrar aklıma gelmesiye onu izlemece eylemlerimden sonra yataga girdim. Kalbimle karnım arasında belirip kaybolan bir sıkışma hissi duydum. Bu hisle birlikte uzun bir süre yatakla boğustum. Açlıkta olduğuna kanaat getirip mutfaga dogru yol aldım. Karnımın doyduguna emin olunca tekrar girdim yataga. Bir kaç tur döndükten sonra Ali babanın çiftliğindeki koyunları saymaya karar verdim. Yetmedi tüm çiftlik hayvanlarını atlattım çitlerden. His hala geçmedi. Kötü bişi olucağının bir işareti olan his mi dedim telefonlardan buna dair ses çıkmadı. Üşüdüğümü düşünüp üzerimdeki katmanı kalınlastırdım, o da kar etmedi.

Hissin neyin habercisi olduğunu düşünerek salona gitmeye karar verdim. Koltuga oturdum, kafamı kaldırdım ve saatle göz göze geldim. O an içimdeki his boşluğa dogru yol aldı ve ben yine zamanı durdurabileceğimi sandım. Orda oturup sonsuza dek zamanı hapsetmiş olduğumu düşledim. Annemin endişeli gözleriyle karşılaşınca tüm bulutlar dağıldı. Akrep ve yelkovan bana dil çıkartıp eski hızlarına geri döndüler. Ve bende tekrar gitmek istemediğim bir okulun yollarına düşeceğimi düşünüp, dünyanın fahişeliğine söverek derin rüyalara daldım.

Ve sonra yaz biter. .

*Bu sene yazın bitmesi evlat acısı gibi ağır geldi bana. Sanki aniden bitiverdi, hiç sinyal vermedi yada verdiği sinyalleri ben görmemezlikten geldim. Ne olduysa oldu ve yaz bitti. Bunu elizanın gidişiyle beynime kazımam da bir oldu. Ve ben yazı çoook özledim.Oysaki en sevmediğim mevsimdir yaz. Gram hazzetmem. 'Ne o senin moralin mi bozuk?' mesajlarına ' yooo iyiyim' diye karşılık vermeyide hazzetmem. Hayatımı küçük emrah tadında yaşamayıda.

ve en önemlisi tüm hazzetmediğim şeyleri yaşamayı da öyle.

*Sürekli uyku halim, vücudumda olunusan kırmızı baloncuklar ve ara sıra giren karın ağrılarım bünyemin verdiği sinyaller. Anasınıfına başladığım andan itibaren ilk gün sedromlarında karnım agrır benim, ağlamamam gerektiği yerlerde gözüme bişi kaçmamıştır kesin karnım ağrıyordur. Kıçım sıkıştığında da karnım ağrımıştır hep, egom aç kalınca da karın ağrılarımla doyurmaya çalışmışımdır. Depresyon moduna yaklastığımda da.

*Beyin foksiyonlarımın ayrı telden çalıp oynamasıyla yıldızlı bir post olucak sanırım bu, tavan için aldığım stickerların şerefine.

*'Hepsi benimmiş gibi davranmaca' kararını almış bulunmaktayım. Ve bu kararla birlikte kaanla sürekli evlilik planları yapmaktayız. Çelişkili bir durum içerisindeyim. Buna ek olarak saygıdeğer ev arkadaslarımın mıç mıç sevgili modunda olmalarıda canımı sıkmıyor değil. Nerelere gitsem kimi sevsem?

*Hasretinden prangalar eskitmekteyim. Dön gel bebeyim dön geeeel.

*Ha bide hani insanların tükürdüklerini yalama durumları var yaa işte ben onu seviyorum.