16 Haziran 2009 Salı

258


Saksıdaki toprakları çıkarıp yenilerini doldurma aşamasındayım. Ne tavanda takip ettiğim siyah noktalar var ne duvardaki avuç sesleri. Mavi dünyamdaki kelebek bile değilim artık. Hayatımdan defettiğim kurbanlarımla benim aramdaki 2 saniyelik telaş içinde oldu ne olduysa.

Yüzüyorum, yalnızım. . Bakışlardan esirgenmiş bir zavallı rolündeyim.

Kelebek değilim uçamam ki.

Hep gri, yeşil görünümlü gri. Yok oldum. Zamansız, yok oldu. İnandıramadım rüyalarımdaki aptal çocuk. Yoruldum. Kötü sözdür sesinin teline, yağmurdur. Beklentileri içine yağmaz. Uçurum. Başası.

Kelebek değilim uçamam ki.

Zaman. . Bir ölü, bir ceset. sinir, korkunç sesler var kulağımda. Yok oluş, sen, yağmus, özlem, hüzün, inkar ve SON.

1 yorum:

fıstıkezmesi dedi ki...

bana dair sanki bişeyler:)